Vorige week woensdag was de eerste les. Het is een cursus bestaan uit 3 avonden en volgend jaar een opfrisavond. Ben dus begonnen met een EHBO cursus. Ik vind het heel belangrijk om te weten hoe je moet handelen in bepaalde situatie’s, want een ongelukje zit immers in een heel klein hoekje en zeker als je in het bezit bent van kindjes.. En daar bij heb ik van de 2 ook nog het jongentje. Hoewel meisje ook wel in bomen klimmen en op ontdekking gaan, zijn jongens toch net even iets vindingrijker. Dit bleek ook wel tijdens het voorstelrondje op de woensdagavond. Een groep van 16 man/vrouw en meer dan de helft had jongentjes en wilden toch maar eens een cursusje wagen.

Nu vind ik eigenlijk dat iedereen op de hoogte moet zijn van eerste hulp, maar vond het voor mezelf vooral belangrijk om te weten wat ik moet doen als aapje zich verslikt.. Of wat te doen als hij stopt met ademen… Het is de bedoeling dat je je weet te redden totdat er hulp is. Ik weet al een hoop betreft wonden enz enz, maar wat ik dus niet weet is wat te doen bij verslikking verdrinking en eventueel zelfs hartstilstand. Ik wil iig alles in mijn macht hebben om mijn kleine aapje en misschien ook wel andere kindjes te kunnen redden..

Het is leerzaam. Heel leerzaam en een fijne gedachten dat xe1ls er iets mocht gebeuren ik hopelijk dan nog weet wat te doen….

Van een kleine 47 centimeterige en krap 6 pondige niks kunnende veel slapende baby naar een 66 centimeterig en ruim 7 kilo omrollende, zittende, kraaiende, zelf fles vasthoudende, 2 tandige fruit en groente etende baby…..

Wat leren ze toch veel in een half jaartje tijd… En als je nagaat hoe klein hij was een jaar geleden, en hoe veilig hij in mijn buik zat is het allemaal niet te snappen hoeveel ze leren en groeien. Het is waar kadoo het moederschap. Hij geeft mijn dagen zoveel kleur en het is zo ontzettend leuk om te zien hoe zo’n kleintje zich ontwikkeld. Hij pakt zijn beentjes en stopt ze in zijn mondje… Waar ondertussen ookalweer 2 ondertanden zitten. Hij begint nu in de gaten te krijgen dat als hij HEEEEEL hard huilt mama dan komt, en huilt nu vaker HEEL hard gewoon om niks, gewoon omdat hij zijn moedertje wilt zien…

Vandaag is hij voor het eerst naar een creche geweest. Maar dan van de sportschool. Zodat mama even lekker een uurtje kon sporten. Wel heel lastig als je voorbij loopt en je hoort hem huilen. Heb me dan ook niet kunnen bedwingen door te lopen. Toch even gekeken hoe het met mijn kostbaarste bezit ging. Maar het ging goed, en het meisje dat op de kindjes pasten was heel lief. Al met al is het goed gegaan en is hij lief geweest. En mama heeft kunnen sporten. Dit gaan we nu zo’n 3 keer per week doen. Ik deed het al maar dan savonds. Alleen dat is niks. Ben vaak moe en heb dan geen zin meer.

Verder geen nieuws eigenlijk. We genieten. En genieten. En genieten en weet je? We genieten………

Ik heb het waar genoeg al weer een half jaar de mama te mogen zijn van het meest fantastische kind op deze aarde. Het is geweldig echt! Ik geniet en geniet en weet je ik geniet!

Gisteren rolde hij van zijn rug naar zijn buik. 3 keer achter elkaar. Zo leuk om te zien. En trots dat hij was! Hij had een smile van oor tot oor. Mijn heerlijke mannetje.

Fruit krijgt hij nu zo’n 3 weken ongeveer. Eerst 4 hapjes, en steeds een beetje meer. Hij vind het heerlijk en geniet van ieder nieuw smaakje die ik hem voorschotel. Het enige nadeel is dat ik hem zeker 1 keer per dag moet verschonen, omdat hij door zijn luier heen poept. Maar ach dat mag de pret niet drukken.

Nu hebben we hem vandaag voor het eerst een aantal hapjes van een groente potje gegeven. Worteltjes wel te verstaan. En gewapend met de camera in mijn hand, om het meest grappigste gezichtje vast te leggen. Leek het wel alsof meneertje al jaren worteltjes at. Hij vertrok geen spier en zal zalig te smullen van al dat zaligheid wat hij van papa kreeg. Mondje bleef open staan.

Heel soms kan ik nog steeds niet geloven dat hij van mij is. Dat hij er nu eindelijk is. Vanmiddag liep ik met mijn zus naar de supermarkt en zij liep achter de wagen. Toen kwam ze iemand tegen in de supermarkt en die zei tegen haar "hxe9 die is van je zus toch" En toen dacht ik, He dat ben ik. En ze kijkt naar mijn kindje. Ik kan hem niet meer wegdenken uit mijn leventje. Hij verrijkt mijn leven. Maakt mijn leven kleurrijker. Maakt mijn leven gezellig. Maakt mijn leven gelukkiger. En nog zoveel meer.

Ik ben alweer een half jaar de meest trotste moeder van deze wereld!

Nu we bijna een half jaar verder zijn, heb ik  mijn draai als moeder gevonden. In het begin van mijn nieuwe "functie" wist ik niet waar ik de tijd vandaan moest halen om iets op papier te zetten. Mijn kleine aapje had alle aandacht nodig en had mijn handen er vol aan. Maar nu we echter een half jaar verder zijn begint het toch weer te kriebelen en mis ik mijn gedachtenpringels op papier. Ik vind schrijven heerlijk en het is toch een soort van uitlaatklep. Daarbij vind ik het altijd gezellig reactie’s van andere te lezen, en ook hun verhalen te lezen.

Het moederschap is een heus kadoo. Ik vind het zalig! Het is het beste wat me ooit ( op mijn man na dan ) is overkomen. We hebben een heerlijk kind. Hij is heel makkelijk al heeft hij ook zo zijn jengel dagen. Hij slaapt en eet goed en is altijd vrolijk. Ook heeft mijn kleine aapje inmiddels 2 onder tandjes. Deze kwamen door met 5 maanden. Door het komen van de tandjes is helaas heel snel het kleine babytje er van af gegaan, daarvoorin de plaats heb ik een heuse wijse baby gekregen. Die graag zijn twee tandjes laat zien.

Ook krijgt mijn kleine aapje al fruit hapjes. En soms een klein stukje brood. Hij vind het allemaal best en geniet van ieder nieuw hapje dat hij voorgeschoteld krijgt. Zijn mondje gaat al open zodra ik hem in zijn kinderstoel zet. Het is wel een kind dat weinig slaap nodig heeft. Hij wil graag alles mee maken en vind alles net zo leuk.

Ik heb ouderschapsverlof opgenomen tot 1 juli, dus ik kan heerlijk genieten van mijn kleine aapje. Vorig jaar rond deze tijd was hij nog maar heel mini en nu? Nu kraait, schreeuwd, huilt, lacht, poept, eet, speelt hij. Geweldig!

Mama en klein aapje

komen en een tijd van gaan…

Zoals jullie wel gemerkt hebben, log ik niet meer.. Heb er gewoonweg geen tijd/zin in.. Mijn leventje is nu zo leuk druk dat ik amper tijd heb om ook mijn log bij te houden… Dus voorlopig leg ik het stokje neer… Sluit niet uit dat ik ooit weer begin, maar op dit moment gaat het niet lukken…

Met ons gaat verder alles goed. Lenn is een heel makkelijk ventje en doet het prima… Alleen op dit moment is hij flink verkouden en dat is erg zielig.. Morgen is hij alweer 7 weken!!!! Wat gaat de tijd hard… Al 7 weken genieten.. Al 7 weken intens gelukkig.. Al 7 weken mama van een prachtige zoon…

Op hyves ben ik nog wel dus als je wilt voeg ik je toe, laat dan even je hyves achter..

Iedereen bedankt voor het support en de lieve reactie’s.. Dat heeft me soms door moeilijke tijden heen geholpen.. Hopelijk tot hyves en anders tot "ziens"

Liefs Daan

En zo zijn we alweer 18 dagen papa en mama.. De tijd vliegt!! Niet te geloven, waar zijn die laatste 18 dagen gebleven…Zo sta je te puffen, en zo ligt je kleine mannetje veilig en wel in je armen…

Hoe het nu met ons gaat…. Ik moet zeggen dat het pas sinds 2 a 3 dagen goed gaat… We hebben heel erg lopen rommelen met de borstvoeding… Lenn dronk niet goed door, en kwam niet goed aan… Vorige week dinsdag was hier iemand van het consultatiebureau en die ging Lenn wegen… Maar in zo’n zak, en Lenn was alleen maar gewogen op een digi weegschaal… Maar goed, op die weegschaal woog Lenn 3260 gram… En dat was nxe9t genoeg, niet echt super maar oke… Ik moest donderdags het inloopspreek uur maar in lopen om hem nogmaals te wegen… Ik wilde dit niet en wilde dat ze gelijk ging kijken… Maar dat vond miepie niet goed, want het kon niet enz enz… Ik haar duidelijk laten blijken dat ik het toch echt wel wilde en dat ze geen andere keuze had… Ze had mij immers een rot gevoel gegeven… Uiteindelijk mocht ik mee komen, maar Lenn moest eerst eten…

Eenmaal daar aangekomen Lenn uitgekleed en op die digiweegschaal… Daar woog mijn kleine ventje 3220 gram!!! Dus nog eens 40gram minder en dat terwijl hij net had gegeten!!! Die zaterdag woog hij ook al 3220 gram dus hij was in 3 dagen niks aagekomen… ( oke wel andere weegschaal maar zoveel mag het niet verschillen )Ze stuurde me weer naar huis, en ik moest vandaag (maandag) weer terug komen om te kijken of hij dan wel was aangekomen….

Ik ging niet echt lekker naar huis, maar goed zij heeft er verstand van…savond bij het verschonen, zat er bloed in zijn luiertje, en de 3 daarop volgde ook…Smorgens heb ik gelijk mijn verloskundige gesmst met dat verhaal, en dat terwijl we 3 dagen daarvoor afscheid hadden genomen… Ze stond vrijwel gelijk voor de deur… Lang verhaal kort! Lenn kreeg veel te weinig voeding, daarbij liep de borstvoeding ook niet goed.. Lenn snapt niet dat hij moet door drinken… Hij neemt steeds kleine teugjes en dan stopt hij weer.. Dus ik moet hem bijvoeden…

Daarna ging het vrij snel goed, hij kwam beetje bij beetje aan… Alleen de borstvoeding ging niet echt lekker, dus in samen spraak met de verloskundige is er zaterdag een lactatiekundige bij me geweest… Als ik niet aan de bel had getrokken, en de verloskundige niet was langsgekomen had Lenn uitgedroogd en wel in het ziekenhuis gelegen!

En dat dankzij die miep van het consultatie bureau… Zij had gelijk aan de bel moeten trekken.. Zij had de situatie goed moeten inschatten.. Ik als kersverse moeder weet niet hoe of wat… Zij had moeten zien dan Lenn niet lekker in zijn velletje zat, en dat hij veel te weinig voeding kreeg… Maar gelukkig is het niet zo ver gekomen… Maar schrikken was het zeker wel !

Marusch bedankt voor je mooie kaart !! Hij is geweldig…Anouk die van jullie is ook geweldig!

Verder zijn we lekker aan het genieten… En heb ik er weinig tijd voor het internet… Dat zal wel weer komen!

Iedereen bedankt voor de felicitatie’s

Morgen is mijn mannetje alweer 2 weken!!!! Waar blijven de dagen…. Mijn hemeltje wat gaat de tijd hard zeg… De dagen vliegen voorbij, en dat terwijl ons wereldje nog lekker klein is… Zaterdag afscheid moeten nemen van onze kraamhulp… We hadden 2 extra dagen gehad, omdat Lenn niet lekker aankwam… Gelukkig hebben we telefoonnummers uitgewisseld en komt ze morgen op de koffie.. Want wat een top wijf was dat! Zonder haar had ik zeker niet zo’n lekkere week gehad… De klik was er meteen en dat was prettig…

Maandag ook afscheid genomen van de verloskundige.. Ik vond het heel moeilijk.. Het is toch een bepaalde periode afsluiten.. Een periode die toch wel heel erg prettig was… Mijn zwangerschap… Wat heb ik veel aan deze 2 meiden gehad… En nu zal ik ze niet meer zien, toch jammer want we hadden een erg leuk contact opgebouwd….

Alleen er is toch wat veranderd.. Gisteren was er iemand van het consultatie bureau hier… ( een vreselijke muts ) en zij ging Lenn wegen.. Lenn was volgens haar niet goed genoeg aangekomen, en ik zou donderdag maar even op het spreek uur moeten komen… Nou mooi niet dus, ik wilde gelijk dat Lenn goed gewogen werd… Maar dat moest gecontroleerd worden op het consultatie bureau zelf.. Daar hebben ze een digi weegschaal… Na mijn poot stijf te hebben gehouden ( ze wilde niet dat ik mee ging ) mocht ik toch Lenn komen wegen. Thuis woog hij 3260 gram en daar woog hij 3200 gram, en dat terwijl hij daarvoor gegeten had… Ik moest maandag maar terug komen…

Maar gisteravond bij het verschonen, zat er wat bloed in zijn luiertje dus ik heb vanmorgen de verloskundige gesmst en ook met het gewicht.. En zij stond vanmorgen zo voor mijn deur.. Met haar even gesproken, en een weegschaal bij haar geleend. Ik hou nu een week zelf zijn gewicht bij en bel dat iedere dag aan haar door.. Daarbij houdt zij Lenn nog even goed in de gaten… Erg vervelend allemaal…

De borstvoeding gaat….. Ik moet hem voeden met een tepelhoedje, en heel soms pakt hij de borst zonder hoedje… Daarbij valt hij heel snel in slaap, en vaak moet ik hem nog wakker maken voor een voeding ook… Ik baal en voel me er verdrietig over… Ik wil ZO graag dat het lukt.. Wil hem zo graag borstvoeding geven… Maar we geven niet op… Ik blijf volhouden.. Hoe moeilijk het soms ook is… Ik hoop dat de kleine Lenn snel aankomt, en dat we het samen gaan redden wat de borstvoeding betreft…

Verder is het genieten.. Genieten van mijn kleine allessie… Waar ik alleen wel gek van wordt is van alles en iedereen met hun goed bedoelde adviesen… De vrouw van consultatie bureau had gezegd dat Lenn na het voeden zijn bedje in moest.. Hij moet zelf in slaap vallen in bed en daar wakker worden… Maar Lenn wil helemaal niet alleen in bed liggen… Ik heb hem vanmiddag wel een half uur laten huilen… Niet zonder te kijken hoor, alleen het was verschikkelijk.. Lenn boven huilen, mama beneden… Ik heb hem op een gegeven moment uit bed gehaald en lekker bij me neer gelegd… Hij is nog ZOOOO klein dit kan toch niet de bedoeling zijn……..

Ik hoop alleen wel dat hij ooit alleen in slaap valt in bed… Want zie het ook niet zitten dat hij steeds bij mij in slaap moet vallen, alleen een kereltje van 13 dagen zo laten huilen is niks voor mij!!!!

We zijn alweer 9 dagen papa en mama.. Wat vliegt de tijd… Niet te geloven… We zijn aan het genieten.. Het is met geen woord te beschijven hoe je je voelt.. Wat er door je heen gaat… Het is zo iets moois.. Maar tegelijk is het ook heel onwerkelijk.. Als ik naar dat kleine mannetje kijk stroom ik over van liefde… Hij is mijn alles… Hij is mijn kindje… Hij is zo mooi… Zo lief… Zo van ons… Eindelijk na jaren van verdriet ligt hij eindelijk veilig en wel in zijn wieg.. Is hij eindelijk thuis… Ik voel me op zich goed.. Heb nog wel last van de onderkant maar verder oke… Ben wel heel emotioneel en kan huilen op de raarste plekken.. In de supermarkt bijvoorbeeld… Maar goed het hoort er bij… Daarbij voel ik me een leeuwin… Die haar jong wil beschermen tegen alles en iedereen… Heb op het moment ook heel weinig zin in bezoek… Wil graag alleen zijn met mijn 2 mannen.. De rest kan me gestolen worden… De kleine man uit handen geven kan ik (nog) niet… En hou hem dan ook lekker voor onszelf… Hij is ook zo klein…Onze kraamhulp is meer dan fantastische.. Wat een geweldig mens! We hebben 2 dagen extra verlenging gekregen, omdat Lenn afgevallen was… Dus morgen is ze voor het laatst…Zal haar zeker gaan missen, maar gelukkig houden we contact… Woensdag heeft Lenn zijn hielprikje gehad.. Zo zielig.. Hij moest flink huilen… Toen hij net geboren was, hebben ze hem ook flink geprikt dus als je zijn voetje pakt begint hij al… Verder doet Lenn het goed… De borstvoeding begint nu ook op gang te komen… Iets waar we wel even op hebben moeten wachten… Nu het op gang is gaat het goed en komt Lenn aan…Verder weinig te vertellen… We zitten op de blauw wolk en drijven langzaam met de wind mee…

Afgelopen donderdagochtend wordt ik om half 9 wakker… Had de hele nacht opgezeten, omdat ik niet slapen kon… ( niet van pijn of weeen ) Ik stapte uit bed, en ondertussen liep mijn onderbroek vol… Maar niet alleen met vocht ook met slijm… Ik loop door naar de wc en voelde kramp opkomen… Ik besluit toch even de vk te bellen, voor de zekerheid.. Zij verteld mij dat het ook mijn slijmprop kan zijn, en dat ik haar over een paar uur terug moet bellen…

Ik loop naar beneden en besluit even achter de computer te gaan zitten… Daar is mama Rolanda ook op en vraag haar aantal vragen… Ondertussen blijven de krampen komen, en zakken NIET af… Ik wilde het huishouden gaan doen, maar kreeg toch wel erg veel pijn…Om 12 uur zou er een vriendin op visite komen, maar deze sms ik dat het niet door kan gaan, omdat ik denk bezig te zijn met bevallen… Daarna besluit ik toch even mijn man te bellen, iets wat ik eerder niet wilde omdat de bevalling ook nog uren kon duren… En ik hem niet in de stress wilde laten zitten… Toen belde die vriendin, en zei vertelde mij dat ik voor zelfde geld al uren bezig ben, zonder dat ik het wist… Dat misschien mijn pijngrens wel heel hoog was… Dat geloofde ik niet, maar besloot toch even de vk te bellen… Ik belde haar om kwart over 10, en ze zou om kwart voor 11 bij me zijn… Mijn man weer gebeld dat hij toch maar naar huis moest komen… Voor de zekerheid… Ik wist ondertussen niet meer waar ik zitten,liggen of staan moest…. Niks was prettig en alles deed zeer…

Kwart voor 11 was de vk er en ik lag al boven… Ze ging kijken en ik had al 6 cm ontsluiting!!! We gingen gelijk naar het ziekenhuis…Had gelukkig alles al klaar staan… Het ritje naar het ziekenhuis was alles behalve prettig…. Wat een pijn zeg… Heb geen moment rust… Aangekomen in het ziekenhuis is het nog wachten op de vk, en terwijl we naar boven gaan begin ik drang te krijgen om te persen… Maar mag nog niks, want de vk is nog onderweg… Maar ik hou het niet… Ik weet niet waar ik het zoeken moet…Toen ze eindelijk kwam ( we waren er om half 12 ) had ik 10 cm ontsluiting!!! En mocht ik gelijk aan het werk… Het ging zo snel dat ze dacht dat ik binnen half uurtje moeder ging worden… Er zijn maar weinig vrouwen die gelijk weten hoe ze moeten persen zei ze en ook dat ik heel veel kracht had… Dat ging lekker dacht ik… Want ondertussen had ik al 4 uur lang weeen aan 1 stuk door… Het persen gaf iets verlichting, maar het deed goed zeer… Uiteindelijk bleef ik hangen op 1 punt en kwam ik niet verder… Dus werd ik op de baarkruk gezet, voor even een extra zetje… Dat ging even beter, en voelde lekker aan… Ik moest nog een klein stukje en dan zou de kleine vent er zijn… Maar het lukte niet… Ze zagen al even zijn hoofdje, en uiteindelijk werd besloten nog 10 min door te gaan en anders de gyn te bellen..

En dat wilde ik niet… Want wilde niet ingeknipt worden… Wilde geen verdoving…. En wilde al helemaal geen gyn tussen mijn benen… Dus met alles wat ik nog in me had, probeerde ik de kleine vent er uit te persen… Maar voelde al dat het niet ging… Hoewel het wel een stukje beter ging lukte het me niet op eigen kracht… De gyn kwam binnen en verdoofde de boel… Knipte een deel open bij me… En er werd een vacuumpomp gepakt en op zijn hoofdje geplaatst… Ik moest persen en hij zou trekken… De eerste keer trok hij zo hard dat de beveiliging van de pomp brak, daarna nog een keertje… En toen moest ik zuchten… Heb wel 45 sec gezucht, navelstreng zat strak om zijn hoofdje… En bij de volgende wee is hij geboren… Hij lag met zijn hoofdje naar boven en schuin… Ik had nooit op eigen kracht Lenn op de wereld kunnen zetten…

Om 13.40 uur is onze prachtige Lenn geboren… Hij heeft een hele zware start gehad… Heeft erg lopen kreunen, maar heeft zichzelf prima hersteld… Hoewel het wel even geduurd heeft… Maar wat is dit niet uit te drukken in woorden… Wat bijzonder om dit mee te maken…Mijn eigen kleine ventje, waar we zo lang op hebben gewacht… Hij ligt nu veilig en wel in zijn wieg, wat een machtig gevoel…

We hebben 1 nachtje in het ziekenhuis moeten slapen, gelukkig mochten we gisteren naar huis… Lenn zijn suiker was goed dus geen reden meer om te blijven…Wat een machtig gevoel, om met zijn drieen het ziekenhuis te verlaten, en met zijn drieen het huis binnen te stappen… Het huis was prachtig versierd, wat een welkom…

Met mij gaat het op zich goed… Op de pijn na natuurlijk… Want ben gehecht en mijn onderkantje lijkt wel helemaal open te liggen… Maar ik klaag niet…. Heb een schitterende zoon… Wat ben ik gelukkig… Wat voel ik me trots… Wat een inmens gevoel om nu eindelijk mama te zijn… De borstvoeding gaat steeds beter… Hij heeft eerst 8 bijvoedingen gehad, waardoor het niet echt wilde lukken met de borstvoeding…

Heb vannacht redelijk geslapen… Hoewel 4 uurtje eigenlijk niks is… De avond daarvoor had ik maar 2 uurtje geslapen… vanmiddag misschien half uurtje… Kan maar niet slapen… Maar goed zo gek is dat niet… Mijn hele hoofd zit vol… Vol met liefde… Vol met avontuur… Vol van emotie…. Vol van trots… Vol van mijn eigen kleine ventje……………………………….

Ik heb de eer om aan jullie voor te stellen, onze kersverse wereldburger LENN!

Daan is vandaag om tien over half 2 dan eindelijk mama geworden van een prachtige zoon en heeft haar ventje eindelijk de titel van papa gegeven! Lenn is 50 cm lang en weegt 3350 gram. Hij is in 5 uur op de wereld gekomen met behulp van de vacuumpomp. Het suiker van Lenn is gelukkig wel laag gebleven maar ze moeten nog wel in het ziekenhuis blijven.

Met Daan gaat het wel. Ze is alleen heel erg moe. Dus die is nu lekker aan het uitrusten. En aan het genieten natuurlijk van dit prachtige wonder…

liefs van Anouk (de secretaresse van Daan )

ps. Lieve Daan en Mike van harte met de geboorte van jullie zoon Lenn, geniet van elkaar en kom maar lekker bij. dikke kus van ons!